Μάτι, 5 χρόνια μετά

Αναζητώντας απαντήσεις – Το Μάτι

Mati

Μάτι – Φεύγουν να σωθούν…

Αυτή η καταστροφή ανθρώπων πρωτίστως, φυσικού περιβάλλοντος κατόπιν, φέρνει στο νου και στην καρδιά μια τεράσια απελπισία. Πολλά ειπώθηκαν για τα αίτια της καταστροφικής πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου 2018, που στέρησε τη ζωή τόσων συνανθρώπων μας αλλά η απάντηση είναι μία και μοναδική – Το Κράτος!

Όταν έναν οικισμό αυθαίρετων τον νομιμοποιεί το κράτος και γνωρίζει την θέση και την ιδιαίτερη κατάστασή του (πυκνή φύτευση εύφλεκτων πεύκων, στενότητα και αδιέξοδη «ρυμοτόμηση», έλλειψη εξόδων απ’τον οικισμό και προς την ενδοχώρα αλλά και προς την θάλασσα) και δεν έχει εφαρμόσει σχέδιο πρόληψης αλλά ούτε εκκένωσης ….Τι «δικαιολογίες» εκ των υστέρων να βρει κανείς για 82 και πόσους ακόμη νεκρούς….

Αυτή είναι η αλήθεια για τις αδικοχαμένες ζωές. Μετά από αυτό… περί άλλων τυρβάζουμε

Mati
Μάτι – Φεύγουν να σωθούν

Ο τελευταίος μαρμάρινος βασιλιάς

Last marble king

Δάσος Τατοϊου

Κωνσταντίνος Β΄ το τέλος

Κηδεύεται τη Δευτέρα 16 τρέχοντος, ο 6ος της δυναστείας των Χριστιανών Δανίας, επονομαζόμενων Γκλύξμπουργκ από τη δυναστεία των Γερμανο-Δανών Γκλύξμπουργκ, τελευταίος βασιλιάς των Ελλήνων Κωνσταντίνος ο Β΄. Ο ύστατος νεκρώσιμος αποχαιρετισμός θα τελεσθεί στο παρεκκλήσιο του κτήματος Τατοΐου με την παρουσία των εστεμμένων Ολλανδίας, Δανίας, Ισπανίας, Μ. Βρετανίας με τους οποίους υπάρχει στενή συγγένεια της Ελληνικής τέως βασιλικής οικογένειας. Η ταφή θα γίνει στους βασιλικούς τάφους – μνημεία του κράτους πλέον, Τατοΐου όπου αναπαύονται οι πρόγονοι παππούδες Γεώργιος Α΄ Γεώργιος Β΄, Κωνσταντίνος Α΄ και οι γονείς Παύλος, Φρειδερίκη καθώς και ο Αλέξανδρος που πέθανε από δάγκωμα μαϊμούς μέσα στο κτήμα, του αποθανόντος – σε ηλικία 82, τέως βασιλιά. Στη νεκρώσιμη ακολουθία στη Μητρόπολη θα παρευρεθούν οι καλεσμένοι μόνο – εστεμμένοι και πρίγκηπες από τα κράτη της Ευρώπης – 187 με τους συγγενείς τους, και πλέον άτομα μαζί με άλλους προσκεκλημένους που είχαν φιλική ή κοινωνική σχέση με τον τέως βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνο. Την Κυβέρνηση θα εκπροσωπήσει ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Πανγιώτης Πικραμμένος και η Υπουργός Λίνα Μενδώνη.

Κωνσταντίνος Β΄1987
Κωνσταντίνος Β΄

Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ (γ. 1940 Αθήνα (Π. Ψυχικό)~θ. 2022 Αθήνα (Μαρούσι) συνέχισε στο πνεύμα των προγόνων του που ήθελαν την εποπτεία και τελική ρύθμιση των πολιτικών δρώμενων της χώρας. Από την εθνικιστική στάση του Κωνσταντίνου Α΄ – αποκαλούμενος και μαρμαρωμένος βασιλιάς καθώς ήθελε την επανάκτηση του Βυζαντίου από τους Έλληνες καταφεύγοντας πάντα στη μνήμη του μαρμαρωμένου βασιλιά Παλαιολόγου. Η διαμάχη μεταξύ Βενιζελικών και Βασιλικών προηγήθηκε της Μικρασιατικής εκστρατείας και σφράγισε τη νεώτερη ιστορία.

Μετά τον θάνατο του Παύλου Α΄ ο νέος βασιλιάς Κωνσταντίνος Β΄ (1964-1973) συνέχισε με τον αυταρχισμό συντελώντας στη διαμάχη με το πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου που οδήγησε στα Ιουλιανά με ταραχές που άνοιξαν το δρόμο στη Χούντα. Επίσης με τη μοιραία αποδοχή του των εκπροσώπων της στα ανάκτορα, την ορκομωσία τους (22/4/’67) οδήγησε στη μετέπειτα οριστική του απομάκρυνση με δημοψήφισμα (8/12/’74) από το θρόνο επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Το κτήμα βρίσκεται στους πρόποδες της Πάρνηθας σε έκταση πολλών στρεμμάτων με εγκαταστάσεις, σπίτια, φυλάκια κλπ. σε κατάσταση σχετικής έως πλήρους εγκατάλειψης αλλά στο οποίο γίνονται εργασίες αποκατάστασης με τον παραμερισμό των καμένων κορμών και κλαδιών από την πρόσφατη πυρκαγιά ούτως ώστε να ευπρεπισθεί ο χώρος για την υποδοχή των ξένων υψηλών επισκεπτών.

Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλλεί στη Μητρόπολη Αθηνών παρουσία 200 επισήμων, στη συνέχεια η σωρός θα μεταφερθεί στο παρεκκλήσι της Αναστάσεως του κτήματος όπου θα γίνει Τρισάγιο και απ’ όπου εν συνεχεία η σωρός θα ταφεί στο λοφίσκο Παλαιόκαστρο στο Μαυσωλείο, με τους τάφους. Την κυβέρνηση θα εκπροσωπήσει η Υπουργός Πολιτισμού κ. Λίνα Μενδώνη και ο αντιπρόεδρος Π. Πικραμμένος. Θα ακολουθήσει μετά τον ενταφιασμό στο Τατόι, γεύμα στη Μ. Βρετανία για τους προσκεκλημένους.

Φωτό και πληροφορίες [Ίδρυμα Φίλων Τατοΐου] εδώ

Η μάχη της Ηλεκτρικής

Κερατσίνι – 1944, η μάχη της Ηλεκτρικής

Φωτογραφία από εκδήλωση που έγινε με αφορμή την επέτειο των 74 χρόνων από τη μεγάλη μάχη που έδωσε ο ΕΛΑΣ στις 13/10/1944, για να σώσει από την καταστροφή το εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας στο Κερατσίνι.

Επέτειος της Μάχης της Ηλεκτρικής 74 χρόνια

Μία από τις μάχες που διεξήχθησαν μεταξύ των αντιστασιακών ομάδων του ΕΑΜ κατά των Γερμανών κατακτητών, ήταν κι αυτή της Ηλεκτρικής στο Κερατσίνι. Ομάδες ανταρτών προάσπισαν το σταθμό της Power (σημερινή ΔΕΗ) στο Κερατσίνι όπου είχαν φθάσει οι Γερμανοί – έχοντας ως στόχο το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας. Κάθε χρόνο τιμάται η επέτειος της μάχης για την προάσπιση της ακεραιότητας των σταθμών Ενέργειας Αθήνας – Πειραιά, από τις τοπικές οργανώσεις Κερατσινίου – Δραπετσώνας.

Τα Γεγονότα πριν τη Μάχη

Από την προηγούμενη μέρα (12 Οκτώβρη του 1944), μέρα που ο λαός πανηγύριζε την απελευθέρωσή του, οι Γερμανοί ναζί αποχωρώντας από την πρωτεύουσα επιχειρούσαν να κάνουν σαμποτάζ σε παραγωγικές υποδομές. Έτσι και στην Ηλεκτρική, στο Κερατσίνι. Εκεί, τμήμα του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά με διοικητή τον Σωτήρη Κύβελο και καπετάνιο τον Νίκανδρο Κεπέση, μαζί με τη βάρδια του εργοστασίου, που ήταν ένοπλο τμήμα του ΕΛΑΣ, ύστερα από σκληρή μάχη με τμήμα καταστροφών του γερμανικού στρατού, κατόρθωσε να αποτρέψει την καταστροφή της Ηλεκτρικής, της «Στάνταρ» και άλλων βιομηχανικών επιχειρήσεων. Οι απώλειες της γερμανικής δύναμης ήταν 11 νεκροί, 21 τραυματίες και 24 αιχμάλωτοι. Στον Πειραιά και στις άλλες μάχες (της περιστρεφόμενης πλάκας στο εργοστάσιο του σιδηρόδρομου, στην ΚΟΠΗ και αλλού) έδωσαν τη ζωή τους και άλλοι αγωνιστές, όπως οι Σωτήρης Καλαμπόκας, Βαγγέλης Φραγκόπουλος και Χριστόφορος Αγαλιώτης, που έπεσαν κατά την εκτέλεση εμπιστευτικής αποστολής για να κόψουν τα καλώδια ανατίναξης του λιμανιού.

Εκτίμηση της τότε κατάστασης από το ΚΚΕ

Η επαναστατική κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 1944 και η στρατηγική που ακολουθούσε το ΚΚΕ εκείνη την περίοδο, που το οδήγησε σε απαράδεκτους συμβιβασμούς, αντί να κορυφώσει την ένοπλη αντίσταση του λαού έως την ανατροπή της αστικής εξουσίας.Όπως είπε, στο όνομα της εθνικής ενότητας ο ομιλητής της συγκέντρωσης για τη μνήμη της επετείου (2018), το ΚΚΕ δεν διαχωρίστηκε έγκαιρα από σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις μέσα στο ΕΑΜ, που κρατούσαν στάση συνθηκολόγησης και συμβιβασμού με την αστική τάξη. Δεν αξιοποίησε τη μεγάλη στρατιά των 400.000 μελών του Κόμματος για να περάσει εργατικά και επαναστατικά συνθήματα, να ζυμώσει την επαναστατική ανατροπή. Η λογική των «σταδίων», ότι τάχα μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλιστικού συστήματος η οποία θα συγκεντρώνει δυνάμεις και για την κοινωνική ανατροπή, αποδείχθηκε και στη συγκεκριμένη περίπτωση λανθασμένη.

Επέτειος της Μάχης της Ηλεκτρικής
Επέτειος της Μάχης της Ηλεκτρικής Κερατσίνι 2018

Σημερινή επέτειος – 78 χρόνια από τη «Μάχη της Ηλεκτρικής«

Η Ιστορία στο πέρασμα των χρόνων δεν μπορεί να αλλοιωθεί – εν αντιθέσει με τη μνήμη, τα γεγονότα είναι αδιάσειστη απόδειξη όσων προηγήθηκαν, όσων συνέβησαν, γιατί συνέβησαν και ποιες ήταν οι επιπτώσεις τους. Στη περίπτωση του ιστορικού γεγονότος της μάχης της Ηλεκτρικής, διαγράφεται και η μορφή του Βασίλη Βέγκου, πατέρα του ηθοποιού Θανάση Βέγγου που είχε λάβει μέρος στις συμπλοκές με τους Γερμανούς, αλλά ευτυχώς διεσώθη. Ο γιος του όμως εξ αιτίας της αντιστασιακής δράσης του πατέρα του, δεν μπόρεσε έκτοτε να βρει μια σταθερή δουλειά, με αποτέλεσμα να κάνει «δουλειές του ποδαριού» στη γειτονιά του στο Νέο Φάληρο ώσπου να αφομοιωθεί στο χώρο του κινηματογράφου.

Temptations

Όταν τα μέλη δύο groups ενώθηκαν

Προερχόμενοι από δύο διαφορετικά συγκροτήματα οι Otis Williams, Melvin Franklin, Elbridge (Al) Bryant, Eddie Kendricks, and Paul Williams, αποφασίζουν στα μέσα των 60’s να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Στη δισκογραφική εταιρεία σε λίγο που απευθύνθηκαν, έγιναν αμέσως δεκτοί – τη Motown (σπίτι των πιο επιτυχημένων μουσικών στις ΗΠΑ), βαφτίζοντας τους μάλιστα με το όνομα Temptations /Πειρασμοί.

Στην αρχή δεν είχαν καμία επιτυχία – αποκτώντας το προσωνύμιο Hitless, δηλαδή χωρίς επιτυχία για να αλλάξει γρήγορα η τύχη τους με το «The way you do things» #τοπ 20, και το «My Girl» #τοπ 1 που θεωρείται έκτοτε το σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος.

Το 1967 εμφανίστηκαν με τους Supremes και τη Diana Ross στο Ed Sullivan Show σε ένα από κοινού mixed επιτυχιών τους.

The Temptations
Temptations & Supremes

Ένα σε δύο: Στην αρχή ήταν ένα group κατόπιν διαχωρίσθηκαν – τα αγόρια έγιναν οι Temptations και τα κορίτσια οι Supremes

Edd Sullivan Show
Ed Sullivan Show 1967

Στην πορεία τα μέλη ανανεώθηκαν παραμένοντας πάντα το συγκρότημα 5μελές. Το 1969 τη θέση του David Ruffin πήρε ο Dennis Edwards. Συνέχισαν τη συνεργασία με τη Motown, αλλά και με το Ed Sullivan Show, στο οποίο αρχικά εμφανίστηκαν το 1968. Έκτοτε ήταν στενοί οι δεσμοί της εταιρείας με το τηλεοπτικό σόου – ένωση που αποτέλεσε την ατμομηχανή της Pop μουσικής κουλτούρας στις ΗΠΑ.

Από την αποτυχία στην επιτυχία – από τους χωρίς επιτυχία The Temptations, έγιναν από τα πιο επιτυχημένα ποπ συγκροτήματα των 70’s, της Motown.

Papa was a Rolling Stone (μεταφορικά) = Ο πατέρας συνέχεια έλειπε

Τίτλος τραγουδιού Ο πατέρας ήταν πέτρα που κυλούσε
Papa was a Rolling Stone – The Temptations 1972

Info Web The Temptations Ed Sullivan Show

Best blues

Ήταν το μακρινό 1956

Ο Elvis με τους Jordanaires βγήκαν στο τηλεοπτικό σόου του Ed Sullivan με το τραγούδι «Love me». Ήταν μια έκπληξη η υποδοχή του κοινού. Χειροκροτήματα, επευφημίες.

Πράγματι το τραγούδι αυτό ακόμη και σήμερα είναι αξεπέραστο. Θυμίζει τα πάρτι της νεανικής ηλικίας, τους πρώτους ερωτικούς αναστεναγμούς, τους κήπους με το χαμηλό φωτισμό μέσα στις συστάδες των δένδρων, τα γιασεμιά που μοσχοβολούσαν, τα μεζεδάκια όπου πρωτοστατούσαν τα κεφτεδάκια, οι μπόμπες, η σπιτική τυρόπιτα. Κι από ποτά; πίσω απ’ τις κανάτες με πορτοκαλάδα, λεμονάδα, τα μπουκάλια με το βερμούτ, το καμπάρι, το τζιν με σόδα (gin tonic), το ουίσκι…

Χορός, χαμηλόφωνες ομιλίες, σφιχτά αγκαλιασμένοι χοροί…

The Ed Sullivan Show

Το Εντ Σάλιβαν σόου ήταν ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα ποικιλιών του καναλιού CBS, μεταξύ των ετών 1948-1971. Για 23 χρόνια έβγαινε κάθε Κυριακή βράδυ με τα μεγαλύτερα ταλέντα του κόσμου. Πρόβαλε τη μουσική ροκ’ν ρολ στην Αμερικανική κουλτούρα της εποχής, με καλλιτέχνες όπως οι Έλβις Πρίσλει, Μπητλς, Ρόλιγκ Στόουνς. Κάθε βδομάδα, οι καλλιτέχνες που έβγαιναν ήταν ηθοποιοί όπως οι Τζόαν Ρίβερς, Ρόντνει Ντάγκερφιλντ, αστέρια απ’ το Μπρόντγουει, όπως Τζούλι Άντριους, Ρίτσαρντ Μπάρτον καθώς και ποπ τραγουδιστές όπως οι Μπόμπι Ντάριν, Πετούλα Κλαρκ. Επίσης παρουσιάστηκαν τραγουδιστές της δισκογραφικής Μοτάουν (Motown) όπως οι Σαπρίμς, Τεμπτέισιονς, Στήβι Ουόντερ, Τζάκσον 5. Το Εντ Σάλιβαν σόου ήταν η μοναδική εκπομπή στην Αμερικανική τηλεόραση όπου μια πλατιά γκάμα από τη δημοφιλή λαϊκή κουλτούρα, έβρισκε θέση – της οποίας η κληρονομιά διατηρήθηκε ως τις μέρες μας.

You treat me like a fool στίχος = Μου φέρεσαι σα να ‘μαι ηλίθιος

Ερμηνεία
Love me (You treat me like a fool) – Live, 28/10/1956 (Α΄έκδοση) δισκογραφική RCA Victor

The Ed Sullivan Show /Elvis Presley (Info Web)

Elvis Presley Love meElvis Presley
1950’s era (Ed Sullivan Show) – 1960’s era (Elvis actor – on the beach)

Αρνήθηκε το κατεστημένο

Ο Μιχάλης Ράπτης υπήρξε γνωστή προσωπικότητα μέσα από τον προοδευτικό – αριστερό χώρο. Βαθειά ιδεαλιστής κατηγορήθηκε πως υπέθαλπε παράνομες οργανώσεις της αριστεράς – μάλιστα κι όλας πως υπήρξε αρχηγός της 17 Νοέμβρη… Προείδε τα οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν σήμερα τις ευρωπαϊκές χώρες αλλά και τη στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ – αμφότερων ως πηγές απ’ όπου εκπορεύεται η καταπίεσης των λαών.

Ανδρέας Γ. Παπανδρέου – Μάρτιος 1995, κατά την έξοδο από το Ω.Κ.Κ.

Η γνώμη του για τον Ανδρέα Παπανδρέου (Χίος, 1919 – Εκάλη, Ιούνιος 1996) – το 1996, όταν η Ελλάδα είχε μπει πια σε μια τροχιά οικονομικής ανάπτυξης, υπήρξε ανιδιοτελής και αντικειμενική – παρ’ όλο που διατηρούσε δεσμούς φιλίας μαζί του.

Ακολουθεί το κείμενο από συνέντευξη (εφ. Εξόρμηση 14/1/’96) που παραχώρησε ο επονομαζόμενος Πάμπλο σε χρόνο όπου μπορούσε κανείς να διαβλέψει τις εξελίξεις ως προς το ζήτημα της παγκοσμιοποίησης και των δεινών που θα αφορούσαν στους εργαζομένους των ντόπιων πληθυσμών από τις διατάξεις καθορισμένες από τη «Συνθήκη του Μάαστριχτ» – της «Χάρτας» του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

«Παρόλο που βρισκόμαστε σε μια ιστορική περίοδο διευρυνόμενης βαρβαρότητας, σήμερα υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες για κοινωνικές αλλαγές και σοσιαλισμό, υποστηρίζει με έμφαση ο Μ.Ν. Ράπτης (Πάμπλο για τους περισσότερους). Ωστόσο τονίζει με ένταση την τάση προς τριτοκοσμικές εργασιακές σχέσεις στην Ευρώπη ως αποτέλεσμα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Υπερασπίζει με πάθος και τεκμηριωμένο λόγο τον Μαρξισμό. Επισημαίνει τη σπουδαιότητα του Αιγαίου για τη χώρα μας, ενώ εκφράζει την απαισιοδοξία του για το Κυπριακό. Εντοπίζει το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας στην αποτίναξη δύο ζυγών, του NATO και του Μάαστριχτ. Στέκεται με ιδιαίτερη θέρμη απέναντι στην Ανδρέα Παπανδρέου και του αναγνωρίζει ως απόλυτα θετικό το γεγονός ότι ποτέ δεν υπήρξε γνήσιο μέλος του συντηρητικού κατεστημένου της χώρας μας.»

Ανδρέας Παπανδρέου

Η τάξη δεν φέρνει την ελευθερία αλλά η ελευθερία την τάξη

Ανδρέας Παπανδρέου – Ομιλία στη Βουλή κατά την ψήφιση Τροπολογίας επί του Συντάγματος.

Ναι ασφαλώς. Πρώτα – πρώτα θα ήθελα να πω ότι επειδή προσωπικά τον ξέρω και πολλές φορές στη ζωή μου συναντηθήκαμε, χωρίς να είμαστε στην ίδια γραμμή, αισθάνομαι τρομερά άσχημα από όλη αυτή την φοβερή του τώρα ταλαιπωρία και από τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται οι διάφοροι οπαδοί του και στελέχη του απέναντι στο δραματικό του τέλος. Δεν μου αρέσει να βλέπω πολύ την τηλεόραση και να βλέπω στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και άλλους να μπαινοβγαίνουν στο Ωνάσειο και να μη δίνουν, από την τηλεόραση τουλάχιστον εκεί που τους βλέπει ο κόσμος ολόκληρος, την εντύπωση ότι εκεί υπάρχει κάποιο δράμα με έναν άνθρωπο στον οποίον οι περισσότεροι οφείλουν την ανάδειξή τους και αντί να χαχανίζουν, να αστειεύονται και να γελάνε, όχι βέβαια να βάλουν τα κλάματα, αλλά να έχουν μια εντελώς διαφορετική εμφάνιση. Είναι θλιβερό το θέαμα που δείχνουν μπαινοβγαίνοντας στο Ωνάσειο, ακόμα και όταν λένε ότι ο Ανδρέας είναι στα τελευταία του.

Ανδρέας Παπανδρέου, Ιωάννης Αλευράς με τον Γιασέρ Αραφάτ

Ν.Τ.Ο Σαρτρ νομίζω ότι έλεγε το εξής: «Είμαι ένας άνθρωπος καμωμένος από όλους τους ανθρώπους». Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. μπορούμε να πούμε ότι είμαστε καμωμένοι πολύ από τον Ανδρέα, μας έχει, δηλαδή, επηρεάσει πολύ στον τρόπο σκέψης.

Μ.Ρ. Ο Ανδρέας είχε ιδίως καλές προθέσεις. Οι πράξεις του δεν ήταν πάντοτε συνεπείς με τις προθέσεις του. Γιατί βρισκόταν σε ένα περιβάλλον, το οποίο δεν επέτρεπε να αντισταθεί στις πιέσεις που δεχόταν και ίσως δεν ήταν φτιαγμένος για να αντισταθεί στις πιέσεις που δέχτηκε. Αλλά οι προθέσεις του πολλές φορές ήταν καλές και άνοιξαν μερικά οράματα στους Έλληνες.

Ν.Τ.Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι είναι από τους πολιτικούς που έχει δεχτεί τις μεγαλύτερες επιθέσεις από το κατεστημένο στην Ελλάδα;

Μ.Ρ. Φυσικό ήταν γιατί υπό μια έννοια αμφισβήτησε το παλιό κατεστημένο της Ελλάδας, όπως και ο πατέρας του. Ο πατέρας του Ανδρέα κατά τη γνώμη μου, ήταν ο πιο ριζοσπαστικός αστός φιλελεύθερος, πιο ριζοσπαστικός και από τον Βενιζέλο. Γιατί ο Βενιζέλος τελειώνει ζητωκραυγάζοντας για το βασιλιά και φέρνει το ιδιώνυμο στην Ελλάδα, ενώ ο Γεώργιος Παπανδρέου πάει λίγο πιο πέρα. Ο γιος του ήθελε να πάει ακόμα παραπέρα από τον πατέρα. Σε ορισμένα πράγματα ίσως το πέτυχε. Το κατεστημένο, το συντηρητικό κατεστημένο της Ελλάδας ποτέ δεν τον ανεγνώρισε ότι είναι γνήσιο μέλος του. Αυτό είναι αλήθεια. Και είναι προς τιμήν του Ανδρέα που δεν έγινε ποτέ, δεν καταξιώθηκε να θεωρείται από το παλιό κατεστημένο γνήσιο μέλος του.

Απόσπασμα συνέντευξης από anthologio.wordpress.com

ΕΟΚ ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, Έξω οι Αμερικάνοι

Τα κύρια δυο συνθηματα της διακηρυξης τησ 3ης Σεπτεμβρη του πασοκ που ποτε δεν εφαρμοσθηκαν

Η ελπίδα έχει δύο όψεις

Ευρώπη γη της επαγγελίας, μια σημερινή ουτοπία…

Το ζήτημα των μεταναστών – προσφύγων απασχολεί σήμερα τις σύγχρονες κοινωνίες της Ευρώπης που καλούνται να συνεισφέρουν στη λύση του προβλήματος. Πολλές εξ αυτών έκλεισαν τα σύνορα τους, άλλες υποδέχονται τους μετανάστες και κατόπιν εξονυχιστικού ελέγχου τους επιτρέπουν ή όχι την παραμονή τους στη χώρα που τους φιλοξενεί. Μία εξ αυτών η Φινλανδία. Θα επιτρέψει ή θα απελάσει τον Σύρο μετανάστη;

Μια καταγγελία του Aki Kaurismäki για τις σύγχρονες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες – ειδικά της Φινλανδίας, ως προς τη γραφειοκρατία και την ψυχρότητα των ανθρώπινων συναισθημάτων – ιδιαίτερα προς τους αλλοδαπούς πρόσφυγες, εκφρασμένη με ψυχρή αντικειμενικότητα και χιούμορ, με σταθερά όμως πάντα φωτισμένη την ανθρωπιά.

Η άλλη όψη της ελπίδας, 2018
Sherwan Haji, Simon Al-Bazoon Η άλλη όψη της ελπίδας

Μ’ αρέσει αυτή η χώρα αλλά θέλω να φύγω…

Khaled

Η ταινία του Φινλανδού σκηνοθέτη – επτά χρόνια μετά το «Χάβρη» εξετάζει ξανά το προσφυγικό ζήτημα μέσω της φιλίας που αναπτύσσεται σε ανύποπτο χρόνο μεταξύ του Βαλντεμάρ Βίκστρομ – ενός Φινλανδού πρώην πωλητή πουκαμίσων, μανιώδη χαρτοπαίχτη και νυν εστιάτορα (από τα κέρδη στο πόκερ) και του Χαλέντ – ενός Σύρου λαθραίου μετανάστη. Έχει φθάσει με ένα φορτηγό πλοίο με κάρβουνο στο λιμάνι, με σκοπό να ζητήσει άσυλο ως πολιτικός πρόσφυγας. Περιμένοντας να εξετασθεί η υπόθεση του από τις αρχές, διαμένει μαζί με άλλους πρόσφυγες μαζί με τον φίλο του επίσης σε μία αστική κρατική δομή.

Από εκεί όμως διαφεύγει καθώς φοβάται πως δεν θα πάρει άδεια παραμονής. Κρύβεται στην πίσω αυλή του εστιατορίου του Βίκστρομ που όταν τον βρίσκει εκεί, του προσφέρει δουλειά στο εστιατόριο του και κατάλυμα καθώς ταλαιπωρημένος κι αυτός, συμμερίζεται την απελπισία του.

Όμως ο Χαλέντ δεν θα μείνει για πολύ στο εστιατόριο παρ’ όλο το φιλικό κλίμα που επικρατεί που επισφραγίζεται κι από την ευχάριστη παρουσία του σκύλου του μάγειρα καθώς και από το ειδύλλιο με τη σερβιτόρα. Αποφασίζει να διαφύγει από τη Φινλανδία και να μπαρκάρει από το λιμάνι για τη Νότιο Αμερική, να αναζητήσει εκεί πια, μια καλύτερη ζωή.

Τι θα συμβεί μας το διηγείται η ταινία. Όταν τον πιάνουν και έχει συμφωνηθεί να φύγει με ένα καράβι για τον άλλο προορισμό, θα τον βοηθήσει να φύγει για μια άλλη πιο φιλόξενη χώρα – που δεν κυνηγάει τους πρόσφυγες ή θα τον κρατήσει κοντά του;

Η άλλη όψη της ελπίδας - Ville Virtanen, Sherwan Hadji (Α)
Η άλλη όψη της ελπίδας – Sherwan Haji, Sakari Kuosmanen, Simon Al-Bazoon

Τίτλος: Η άλλη όψη της ελπίδας (Toivon tuolla puolen /The other side of hope)
Σκηνοθεσία: Aki Kaurismäki
Παίζουν: Ville Virtanen, Sakari Kuosmanen, Sherwan Haji, Niroz Haji, Simon Al-Bazoon, Cati Outinen
Είδος: Κοινωνική με κωμικά στοιχεία
Έτος: 2017
Διάρκεια: 100΄
Τιμητικές διακρίσεις (Κυριότερες): Βερολίνο 2017 Βραβείο Ασημένια Άρκτος, υποψηφιότητα Χρυσή Άρκτος, Αργεντινή 2018 Ασημένιος Κόνδορας κατηγορία Καλύτερη ξένη ταινία, Σικάγο 2018 υποψηφιότητα Gold Hugo κ.ά
Αξιολόγηση: ☺☺☺☺

Η άλλη όψη της ελπίδας
Sherwan Haji, Niroz Haji
The other side of hope – Μουσική απ’ την ταινία

Ξέφρενες αυταπάτες

«Η μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος»: Μιχάλης Καραμάνος συγγραφεύς – αφηγητής στον Γιούγκερμαν

Μ. Καραγάτσης
Γιούγκερμαν
Γιάννης Στάνκογλου ως Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν

Ο κεντρικός ήρωας, ο Φιλανδός Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν, γόνος πλούσιας οικογένειας, Ίλαρχος της Λευκής Φρουράς του Τσάρου, ένας τυχοδιώκτης που παλεύει με τα φαντάσματα του, οδηγείται μετά τη ρωσική επανάσταση στην Ελλάδα – ένας Ρώσος εμιγκρέ διωκόμενος από τους μπολσεβίκους, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη.

Το παρελθόν του βαραίνει ένας φόνος, μια γυναίκα που μοιραζόταν μ’ έναν Ανθυπολοχαγό, εμπορία ναρκωτικών, κραιπάλες κάθε είδους, το ποτό, η χαρτοπαιξία, οι εκβιασμοί, οι απάτες… Δαιμόνιος και αδίστακτος, στη νέα του πατρίδα ανέρχεται κοινωνικά αποκτώντας μία σημαντική θέση στην τράπεζα, πλούτο και γόητρο, ένας «αλήτης αριστοκράτης» (σήμερα ως «λαμόγιο») που κάτω απ’ τον αδυσώπητο ελληνικό ήλιο θα έρθει αντιμέτωπος με τον εαυτό του, με τον αληθινό έρωτα και με το τραγικό στοιχείο.

Το μυθιστόρημα, το τρίτο του συγγραφέα Μ. Καραγάτση, γράφτηκε το 1938, δύο χρόνια μετά τη Χίμαιρα και πέντε χρόνια μετά τον Συνταγματάρχη Λιάπκιν, μαζί με τα οποία σχηματίζει την τριλογία με τίτλο Εγκλιματισμός κάτω από το Φοίβο. Πλάι στο ενδελεχές ψυχογράφημα του ήρωα, ο «παραμυθάς από ράτσα» Καραγάτσης στο μυθιστόρημά του αυτό απεικονίζει με γλαφυρότητα την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της μεσοπολεμικής Ελλάδας (Belle Époque) και καταθέτει την οπτική του γύρω από τη μπολσεβίκικη επανάσταση, τον κομμουνισμό, το τσαρικό καθεστώς.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Δημήτρης Τάρλοου (εγγονός του συγγραφέα), σημειώνει: «Ο Γιούγκερμαν, αυτός ο θεόθεν αριστοκράτης και αλήτης, θα κυνηγήσει με αυτοκαταστροφική μανία τον πλούτο, τη δόξα, την εξουσία, τις γυναίκες, θα τα κατακτήσει όλα, για να συνειδητοποιήσει μέσω του συγγραφέα Καραμάνου, πως για τον καθένα μας μονάχα ένα κορίτσι υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτή η σοφή μετατόπιση θα σημάνει και το αναπόφευκτο μας τέλος, όπως λέει και ο Καραμάνος: «Η μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος.» Το βασικό, το πρωταρχικό τραύμα, ανελέητο, όσο και βασανιστικό, μας στέλνει όλους στην αγκαλιά της μητέρας μας, που μας περιμένει πανέμορφη, παγωμένη κι ακίνητη, για να αναπαυθούμε για πάντα κοντά της.»

Ο διασκευαστής του μυθιστορήματος, Στρατής Πασχάλης, αναφέρει σε σχέση με το έργο του: «Στον «Γιούγκερμαν» η διασκευή ανασυνθέτει τα βιογραφικά γεγονότα του μυθιστορήματος σ’ ένα σκηνικό ονειρόδραμα που συνδυάζει το ρεαλιστικό και το παράδοξο, το ποιητικό και το γκροτέσκο. Αυτό δεν έγινε τυχαία. Την ιδέα για κάτι τέτοιο μου την έδωσε το τελευταίο μέρος του μυθιστορήματος, «Τα στερνά του Γιούγκερμαν«, ένα παραλήρημα εικόνων, γεγονότων και προσώπων όπου η φαντασία δρα ελεύθερα και υπονομεύει την πραγματικότητα.

Όλο το έργο είναι ένα τεράστιο φλας μπακ που καταλήγει στην αποκάλυψη ενός γεγονότος από το παρελθόν, το οποίο σε όλη τη διάρκεια της παράστασης λειτουργεί συνεχώς, κάτω και γύρω από τα λόγια των βασικών ηρώων, χωρίς να φανερώνεται απόλυτα στον θεατή… Τάμερφορς, Πειραιάς, Αθήνα, Μυτιλήνη, Ακράτα, Θεσσαλονίκη, Κεντρική Ευρώπη, Γκρενόμπλ… Κοσμοπολιτισμός και ρίζες, μέσα σ’ έναν ξέφρενο μα και ηδονικό εφιάλτη γεμάτο πάθη, μοναξιά, σκληρότητα, μα και βαθιά ανθρωπιά.»

Θέατρο Πορεία Τρικόρφων 3 Πλατεία Αμερικής Από 9 Οκτωβρίου 2019 ώρα 7:30 (2η σεζόν)
Συντελεστές: Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Παίζουν: Γιάννης Στάνκογλου (Γιούγκερμαν)
Διασκευή: Στρατής Πασχάλης

Από poreiatheatre.com

Ραβανί απλό

Ραβανί της Γιαγιάς

Ραβανί με παγωτό και σιρόπι σοκολάτας

Υλικά:
1 κούπα αλεύρι
6 αυγά
1 κούπα σπορέλαιο
1 κεσεδάκι γιαούρτι
2 1/5 κούπες ζάχαρη
2 μπέικιν
1 πακέτο σιμιγδάλι ψιλό
Αμύγδαλα εφιλέ

Το Σιρόπι:
5 κούπες νερό
4 κούπες ζάχαρη
1 λεμόνι
1 βανίλια
1 κουταλάκι του γλυκού βούτυρο

Εκτέλεση:
Ανακατεύουμε τα αυγά, το λάδι, τη ζάχαρη, το γιαούρτι, το αλεύρι, το σιμιγδάλι και το μπέκιν όλα μαζί σε ένα μεγάλο μπολ.Τα χτυπάμε πολύ καλά μέχρι να γίνουν ένας χυλός. Προαιρετικά – προσθέτουμε στο μείγμα αμύγδαλα εφιλέ.

Βουτυρώνουμε το ταψί πάρα πολύ καλά μαζί με λίγο λάδι.
Το ψήνουμε περίπου 20΄-30΄ σε μέτριο φούρνο – στη κάτω, μετά στη μεσαία σχάρα.
Μόλις ψηθεί το γλυκό το αφήνουμε να κρυώσει και το κόβουμε σε ρόμβους.

Τέλος ετοιμάζουμε το σιρόπι. Βάζουμε σε μία κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη, τη βανίλια και κόβουμε το λεμόνι στα δύο, το βάζουμε και αυτό να βράσει με τα υπόλοιπα για περίπου 10 λεπτάκια.Τέλος βάζουμε το βούτυρο.
Σιροπιάζουμε τη ρεβανί σιγά σιγά με μία κουτάλα, προσοχή όμως πρέπει το γλυκό να είναι κρύο και το σιρόπι ζεστό. Για σπέσιαλ γεύση προσθέτουμε δίπλα μία μπάλα παγωτό βανίλια και γαρνίρουμε με σιρόπι σοκολάτας.

Από cookpad.com

Ρεβανί Βέροιας

revani

Δεν υπάρχει στον κόσμο καλύτερο ρεβανί. Από μικρός ακόμη θυμόμουν τον παππού μου να με παίρνει από το χωριό και να με πηγαίνει στη Βέροια για να πάρουμε ρεβανί. Από τότε ίδια γεύση. Πρέπει να το δοκιμάσετε για να καταλάβετε ότι όχι άδικα είναι το καλύτερο ρεβανί που υπάρχει. Κώστας Θεσσαλονίκη

Ρεβανί Βέροιας Χοχλιούρου

Υλικά:

  • 300 γρ. αλεύρι
  • 270 γρ. σιμιγδάλι χονδρό
  • 2 κ. γ. μπέικιν
  • 250 γρ. βούτυρο πρόβειο λιωμένο(Αυτό στο βαζάκι)
  • 300 γρ. ζάχαρη
  • 6 αυγά
  • 1 κλωναράκι βανίλια (Τα αρωματικά σποράκια του) 1/2 κ. γ.
  • μαστίχα κοπανισμένη
  • 250 γρ. γιαούρτι στραγγιστό αγελαδινό

Σιρόπι:
1 κιλό ζάχαρη 1 κιλό νερό Χυμό 1/2 λεμονιού, το κλωναράκι της βανίλιας

Εκτέλεση:

Σ ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι με το σιμιγδάλι και το μπέικιν. Τα αφήνουμε στην άκρη. Σπάμε τα αυγά και χωρίζουμε κρόκους από ασπράδια. Στο μίξερ χτυπάμε σε μέτρια προς δυνατή ταχύτητα τους κρόκους με το βούτυρο και 260 γρ. από τη ζάχαρη, μέχρι να γίνει ένα αφράτο φουσκωτό κρεμώδες μείγμα και να λειώσει η ζάχαρη. Στη συνέχεια ρίχνουμε το γιαούρτι, και συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να ομογενοποιηθούν. Σταματάμε το χτύπημα και προσθέτουμε το μείγμα αλεύρου-σιμιγδαλιού- μπέικιν ανακατεύοντας παράλληλα με μια μαρίζ μέχρι να ενσωματωθούν. Προσθέτουμε στο τέλος τα αρωματικά. Αδειάζουμε το μείγμα σε μια λεκανίτσα.

Καθαρίζουμε καλά τον κάδο του μίξερ και αδειάζουμε τα ασπράδια με την υπόλοιπη ζάχαρη. Τα χτυπάμε σε μέτρια ταχύτητα με το σύρμα, ώστε να γίνουν μια σφιχτή μαρέγκα, την οποία την ενσωματώνουμε στο υπόλοιπο μείγμα, ανακατεύοντας απαλά με κυκλικές κινήσεις με μια σπάτουλα μαρίζ, ώστε να μη χάσει τον όγκο της. Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα βουτυρωμένο ταψί και ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 45 λεπτά. Βυθίζουμε ένα μαχαίρι στη μέση για να δούμε αν είναι έτοιμο. Αν βγει καθαρό χωρίς υπολείμματα ζύμης, είναι σίγουρα έτοιμο και εσωτερικά. Αν όχι, τότε αφήνουμε λίγα λεπτά ακόμα.
Ξεφουρνίζουμε, αφήνουμε να κρυώσει και κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια ή ρόμβους.

Βάζουμε όλα τα υλικά του σιροπιού σε μια κατσαρόλα και τα βράζουμε για 5 λεπτά. Όπως είναι καυτό, περιχύνουμε το κρύο γλυκό μας. Αφήνουμε να απορροφήσει και να κρυώσει. Γαρνίρουμε με αμύγδαλο φιλέ, φιστίκι Αιγίνης ή με ινδοκάρυδο. Τρώγεται σκέτο ή με παγωτό βανίλια ή άγλυκη σαντιγί ή με ξινή κρέμα.
(Συνταγή Ρεβανί Χοχλιούρου Από το 1886 – Βέροια)

Από yumyum.gr