Σενεκιέ – St. Tropez

Chez Sénéquier c’est l’ été toute l’ année

katemosssenequierΜπορεί να έχουμε πλείστα όσα μέρη στα οποία συρρέουν οι τουρίστες και είναι γνωστά ως ύψιστοι τουριστικοί μας προορισμοί με πρώτο και καλύτερο τη Μύκονο. Όμως ως τώρα δεν έχει υπάρξει γνωστό μέρος – από την ονομασία και μόνο, κάποιου κέντρου σε μέρος όπου δεν γίνεται να επισκεφθείς χωρίς να περάσεις από εκεί. Παλιά υπήρχαν στη Μύκονο το Pierro όπου έβλεπες στα σίγουρα τον Billy Bo χαμογελαστός να στέκεται στην είσοδο με το ποτό του που δεν γινόταν να μη πας κι εσύ για να δεις από κοντά τη νυχτερινή ζωή του νησιού αλλά δυστυχώς έκλεισε. Άλλα κέντρα – στέκια, δεν έτυχαν τέτοιας φήμης, παρ’ όλη την πληθώρα νησιών μας με μεγάλο αριθμό ξένων και ντόπιων επισκεπτών.

senequiersttropezΑντιθέτως το Σαιν Τροπέ (Saint-Tropéz) στη Γαλλία, διατηρεί την παράδοση της ποιοτικής επωνυμίας με πρώτο και καλύτερο το Sénéquier. Εκεί θα δεις γνωστούς του jet set να παρελαύνουν ή να κάθονται μπροστά από τα κόκκινα τραπεζάκια του πεζόδρομου της Quai Jean Jaurès. Την Kate Moss, την Ivana Trump, τον Karl Lagerfeld – όπου εκεί μπροστά στο καφέ, διάλεξε να παρουσιάσει την κολεξιόν Channel του 2010 – παλιότερα την Annie Girardot και σαφώς και την Brigitte Bardot όπου στο έργο του Βαντίμ “ο Θεός έπλασε τη γυναίκα” περιφερόταν μπροστά στην προκυμαία της μικρού ψαράδικου χωριού με τον Jean-Louis Trintignant και τον Curd Jügens και εκεί ήταν που έπινε τον καφέ της ανάμεσα σε δύο γυρίσματα.

nougatsenequierΤι ήταν αυτό που συνέτεινε στη φήμη αυτού του κέντρου που αποδίδει στη Γαλλία τον αριθμό ετησίως των 600.000 τουριστών; Ήταν κι αυτό το καφέ που ιδρύθηκε το 1887 από ένα ζευγάρι ντόπιων κατοίκων του. Η Μαρί και ο Μαρτέν Σενεκιέ άνοιξαν το πρώτο τους καφέ που στεγαζόταν στην αρχή στο πεζοδρόμιο της rue Jaurès και αργότερα τα ισόγεια των από πίσω οικημάτων στα στεγασμένα καρνάγια των πλοίων που σιγά σιγά αγόρασαν. Εκεί δημιουργήθηκε το περίφημο nougat και η τάρτα Tropézienne, όπου οπωσδήποτε θα πήγαινες να γευτείς αν βρισκόσουν ποτέ στο θέρετρο αυτό της Νότιας Γαλλίας – στην επονομαζόμενη Γαλλική Ριβιέρα (French Riviera). Το 1930 η κόρη τους Μαρί εξαπλώνει τις δραστηριότητες αγοράζοντας συνεχόμενα κτίρια που δημιούργησαν την πρόσοψη των 30 μέτρων με τις κόκκινες τέντες και ω σκάνδαλο των σκανδάλων! γυναίκες με σορτς έπιναν εκεί τον καφέ ή το τσάι τους συνοδευόμενα με τα μικρά χειροποίητα γλυκά τους. Εκεί λοιπόν είχε μόλις δημιουργηθεί  ένα μέρος για να βρεθείς (A place to be)!

brunchatsenequierΣήμερα αυτό το καφέ ανακαινίσθηκε πλήρως διατηρώντας ωστόσο το παλιό του στυλ: κόκκινο παντού στις τέντες, στις καρέκλες και τα τραπεζάκια τα οποία ως καινοτομία τους είχαν τετράγωνες γωνίες που εκτείνονται σε μια πρόσοψη 30 μέτρων. Έτσι η Γαλλία κατάφερε να έχει ένα τόσο γνωστό μέρος. Χάρις στην ευσυνειδησία και την καινοτόμο διάθεση των πρώτων ιδιοκτητών του που κατάφεραν στο πέρασμα του χρόνου να εδραιώσουν τη φήμη του κέντρου τους αλλά και των νέων ιδιοκτητών που κινήθηκαν σ’ αυτό το πνεύμα. Το καλοκαίρι διαρκεί όλο τον χρόνο στο Σενεκιέ…
Πληροφορίες lefashionpost.com | Σχετικά Σενεκιέ Μια συμφωνία του κόκκινου

Προσεχώς εκλογές – Beppe Grillo

grillo_anatropi

Beppe Grillo, Γιάννης Πρετεντέρης – Ανατροπή

Εν όψει των προσεχών εκλογών μια εκ νέου ακρόαση στη συνέντευξη που έδωσε ο επικεφαλής του κόμματος των πέντε αστέρων (Movimento cinque stelle) στην Ιταλία, μπορεί να βοηθήσει στην πλήρη ενημέρωση για την κατάσταση που θα πρέπει να προκύψει με την διεξαγωγή των εσπευσμένων εθνικών εκλογών – κατά την απόφαση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε ο ηθοποιός Μπέπε Γκρίλλο (Beppe Grillo), στην «Ανατροπή» του MEGA και τον Γιάννη Πρετεντέρη στην οποία τονίζει, μεταξύ άλλων, την αναγκαιότητα της άμεσης αποχώρησης τόσο της Ελλάδας όσο και της Ιταλίας από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση το συντομότερο δυνατό, μιας που με τις πολιτικές τους ισοπεδώνουν τους δύο λαούς και εξασφαλίζουν στα δύο αυτά κράτη έναν αργό και βασανιστικό θάνατο.(Από youtube)

Οθωμανικά κατάλοιπα

Ioannis_Logothetis

Ιωάννης Λογοθέτης – Προεστός Λιβαδειάς – Louis Dupré 1825

Είναι γνωστό πως οι τελευταίοι που προσχώρησαν στην ιδέα της επανάστασης του 1821 είναι οι προεστοί αλλιώς προύχοντες ή κοτζαμπάσηδες. Βολεμένοι στα προνόμια τους που τα άντλησαν λόγω της αδυναμίας του σουλτάνου να ελέγχει όλες τις επαρχίες της οθωμανικής αυτοκρατορίας – διορίζοντας έτσι εκτός από τους πασάδες, και τους ντόπιους τοποτηρητές των ανά τη χώρα βιλαετίων: τους περίφημους κοτζαμπάσηδες.

Έτσι προέκυψε η δύναμη και η προνομία των προυχόντων που επί έτη αναδείχθηκαν σε υπ’ αριθμόν ένα παράγοντες του κοινωνικού γίγνεσθαι στην Ελλάδα επί Τουρκοκρατίας.

Όμως αυτό συνεχίζεται και σήμερα. Πες από αταβισμό της φυλής, πες από μεσογειακή ραθυμία, πες από σύγχιση ιδεών, πες από άκρατο ρομαντισμό πως τα πράγματα θα αλλάξουν, πες από παραπλάνηση από τους πολιτικούς που φοβούμενοι για την καρέκλα τους δεν αποφασίζουν να θέσουν τον δάκτυλο επί του τύπου των ήλων – να λύσουν προβλήματα. Υποταγμένοι στη λογική των Μνημονίων κλείνουμε τα μάτια στην εκ των πραγμάτων απόδειξη πως τόσο χρόνια δεν μπόρεσαν να φέρουν την εξισορρόπηση στα δημόσια οικονομικά παρασέρνοντας μαζί μ’ αυτά και την ιδιωτική οικονομία στο τέλμα της ύφεσης.

Η βεβαιότητα πως είναι ένας σχεδιασμός που δεν μπορεί να επιτύχει την πολυπόθητη ανάπτυξη, δεν αναιρεί την ύπαρξη της ελπίδας μιας διεξόδου στον σύντομο χρονικό ορίζοντα. Αντίθετα μιλάνε για δεκαετίες μπροστά – που θα δούμε να προκύπτει μια βελτίωση καθώς και με το ύψος του δημοσίου χρέους που κάπως θα γίνεται διαχειρίσιμο.

Δάνεια στα δάνεια πορεύεται η χώρα από την εποχή της Επαναστάσεως του 1821. Και οι ντόπιοι κυβερνώντες δεν αντιδρούν γιατί τη δική τους τσέπη δεν μπορεί να βαρύνει η αποπληρωμή τους – καθώς αδρά αμειβόμενοι, είναι γεμάτη από γρόσια, τάλιρα ή ευρώ πείτε τα σήμερα!

Ατέλειωτο Απόγευμα

corridor

Μια νέα μέρα ξεκινούσε ηλιόλουστη. Ήξερα πως τίποτε δεν θα άλλαζε, σχέδια για κάτι καινούργιο θα έμεναν στις παρυφές του μυαλού μου.  Το απόγευμα δεν θα βρισκόμουν σαν στο παράθυρο του ποιήματος κοιτάζοντας κάποια φιγούρα να απομακρύνεται στο στενό δρόμο, αλλά στο δικό μου παράθυρο κοιτάζοντας το απέναντι κτίριο ανάμεσα από τις πρασιές. Κι αυτό το απόγευμα θα ήταν ατέλειωτο με την έννοια πως δεν θα είχε συμβεί κάτι που να είχε έστω και λίγο ανασηκώσει αυτό το περίεργο παραπέτασμα – κι εδώ μου ‘ρχεται στο νου το βιβλίο του André Gide “Τέλματα”, που έκρυβε για ακόμη μια φορά την αλήθεια της ύπαρξης.

Είπα δικό μου; Να λοιπόν αυτό που μας χωρίζει: Δικό μου, δικό σου: Ο εαυτούλης μας πάντα στη μέση: Αυτός είναι που κρύβει την κάθε αλήθεια απομακρύνοντας μας από το δρόμο της καθαρής όρασης, των νέων αληθινών εμπειριών.

Θα ήθελα να διαβάσω ένα χρησμό στον χέρι σας
Το απόγευμα έμοιαζε ατελείωτο Έξω απ’ το παράθυρο
ο δρόμος έστριβε δεξιά και χανόταν
μαζί με τη φιγούρα που πήγαινε προς τα κάτω.
Για ένα τέταρτο μόνος, ακίνητος
κατασκευάζοντας το επιχείρημα
ψάχνοντας για σημάδια δαύγειας
συντομίας σ’ αυτή μου την απόπειρα
να περιγράψω φωναχτά εκείνο
που από μέσα μου έβγαινε:
αυτή την όμοια με καμμία στιγμή.
Από το “Ξεκαλοκαιριάζοντας” της Saskia Hamilton

I wanted to read an essay in your wrist.
The afternoon seemed endless. Out the window,
a lane to the right was bending away,
taking with it the figure moving down it.
Alone for a quarter of an hour,
looking in, plotting the argument,
all the marks of lucidity
and brevity in that attempt,
that benefit of rhetoric:
the true but unlikely moment.
—from “Summered”

Η Saskia Hamilton δημιουργεί σύντομες ποιητικές εικόνες μέσω μιας σύνθετης αφηγηματικής τεχνικής όπου ενσωματώνει ένα πικρό χιούμορ. (New York Times – Book Review)

πηγή Ποιητηκή Συλλογή Corridor

Η ήρεμη δύναμη της Αλήθειας

fairy-sky

A new sky : Hope is born!

Ο ελληνικός λαός καλείται στις 25 Ιανουαρίου να επιλέξει ανάμεσα σε δύο όψεις της πραγματικότητας του – να συνεχιστεί το υπάρχον πλαίσιο ή να ανατραπεί ριζικά. Ένα δίλημμα σωτηρίας για πολλούς – για άλλους ένα δίλημμα αυταπάτης. Η σωτηρία λοιπόν από τη μέγγενη των μνημονίων ή η απαλλαγή από αυτά με ό,τι αυτό συνεπάγεται: την αυταπάτη ή την ευόδωση. Ο ίδιος ο αρχηγός – της μέχρι σήμερα αξιωματικής αντιπολίτευσης, δήλωσε στο Νίκο Χατζηνικολάου: “Στη πολιτική όπως και στη ζωή, θέλουμε δεν θέλουμε μπαίνουν διλήμματα”, τονίζοντας την ανάγκη για αυτοδυναμία: “Θα έχουμε την αυτοδυναμία για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε το έργο μας, να αλλάξει η ζωή των πολιτών επί τα βελτίω”. “Δεν υπάρχει άλλος δρόμος” εν είδη αφορισμού τόνισε.

Σ’ ένα άλλο σημείο μίλησε για την Αριστερά – πως σήμερα καλείται να γίνει η ατμομηχανή της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας – για πρώτη φορά να μπει μπροστά όχι μόνο στους αγώνες αλλά στην ίδια τη διακυβέρνηση – σε μια κυβέρνηση με μοχλό το ΣΥΡΙΖΑ αναφερόμενος σε λόγο του Άρη Βελουχιώτη με την αποστροφή: “Είμαστε εδώ για να σώσουμε το βιος μας – τα χωράφια, τις πεζούλες μας” εννοώντας πως δεν εξαίρει αυτή τη στιγμή τον Άρη Βελουχιώτη αλλά (τον πατριωτισμό) του λόγου του.

Ο συντονιστής της συζήτησης έθεσε πολλά ερωτήματα προεξάρχοντος αυτό του ευρώ, λαμβάνοντας τη ρητή διαβεβαίωση της αποδοχής του κοινού νομίσματος αλλά στο πλαίσιο αξιοπρέπειας, δικαιοσύνης, δημοκρατίας. Σ’ ένα άλλο σημείο ετέθη το ζήτημα του χρέους με την πάγια θέση του κόμματος του πως είναι ευρωπαϊκό και όχι μόνο ελληνικό πρόβλημα: “Θέλει η Γερμανίδα καγκελάριος να υπάρχει, να συνεχίζεται διαιωνιζόμενο ένα τέτοιο πρόβλημα δυναμίτης στην καρδιά της ευρωζωνης;” – Ασφαλώς και όχι. Το ζήτημα της επίλυσης του μείζονος προβλήματος για τη σταθερότητα του ευρώ – το υπέρογκο χρέος της Ελλάδας που δημιουργήθηκε μέσα στους κόλπους της ίδιας της Ε.Ε. είναι δυναμίτης και πρέπει να επιλυθεί και άλλος τρόπος δεν υπάρχει από τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του:

Το ίδιο πρόβλημα έχουν και άλλα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου, πρόβλημα που αύριο σίγουρα, θα πάρει διαστάσεις βαρύτητας (επικινδυνότητας) ανάλογης με το ελληνικό. “Εσείς αν σας χρώσταγα θα θέλατε να ορθοποδήσω για να σας πληρώσω ή να χρεοκοπήσω για να μην πάρετε τίποτα από εμένα τον χρεώστη;” – χαρακτηριστικά έθεσε το ερώτημα προς τον συνομιλητή του.

Για την κύρια πολιτική εντός των συνόρων χαρακτηριστικά ανάφερε για μια ακόμη φορά πως το “πάρτυ τελείωσε“. Θα πρέπει να εντοπισθούν όλοι οι παρανομούντες είτε στο λαθρεμπόριο καυσίμων, καπνού κλπ. είτε στα πλαίσια των φορολογικών ελέγχων και όταν ρωτήθηκε πως και οι πρότεροι είπαν το ίδιο αλλά δεν το έκαναν, απάντησε πως δεν ήθελαν, δεν υπήρχε η πολιτική βούληση να θίξουν κεκτημένα συμφέροντα, να συγκρουσθούν – πράγμα που εκείνος και το κόμμα του είναι αποφασισμένοι να κάνουν. Υπάρχουν αυτοί που δεν πληρώνουν κρυπτόμενοι μέσα στις διάφορες λίστες και στις οφσόρ, κι αυτοί που πληρώνουν δυσβάσταχτους σήμερα φόρους αναντίστοιχους με τη φοροδοτική τους ικανότητα.

Η ρύθμιση των 100 δόσεων θα συνεχιστεί με επιτροπές εξώδικου διακανονισμού όπου θα γίνεται προσδιορισμός των πραγματικών χρεών χωρίς τα πανωτόκια και τα πρόστιμα. Οι δόσεις θα είναι από 75 και όσες πάρει – ποτέ πάνω από το 30% του εισοδήματος γιατί παραπάνω δεν θα είναι ρύθμιση αλλά πνιγμός (χαρακτηριστικά ανέφερε). Σε χρόνο βάθους μιας επταετίας το δημόσιο θα μπορέσει να εισπράξει έστω μέρος από τα 70 δις που είναι σήμερα το ιδιωτικό ληξιπρόθεσμο χρέος αναφερόμενος στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης το οποίο ευθύς αμέσως θα μπει σε εφαρμογή μετά την αναμενόμενη καιι διαγραφόμενε νίκη σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, στις εκλογές της Κυριακής, 25 Ιανουαρίου ’15. Για τα κόκκινα δάνεια επανήλθε στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης με τη δημιουργία μιας τράπεζας που θα τα αναλάβει με τη ρητή απαγόρευση πλειστηριασμού ειδικά της πρώτης κατοικίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν πράγματι μια ήρεμη δύναμη – εκείνου που γνωρίζει το αληθινό (πολυδιάστατο) πρόβλημα της Ελλάδος και είναι αποφασισμένος σταθερά, ήρεμα, με άνεση χρόνου που θα κερδίσει από τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους, να το λύσει. “Εμείς έχουμε πρόγραμμα και θα το θέσουμε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης σίγουροι πως θα γίνει αποδεχτό με το λόγο και μόνο πως είναι σωστό (για τη σωτηρία του λαού μας) δίκαιο και βιώσιμο” χαρακτηριστικά ανέφερε. Και ασφαλώς συμφέρει και τους ίδιους να λυθεί.

Το μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση δεν είναι το ίδιο. Τα όσα υπέγραψαν οι προηγούμενοι δεν αποτελεί συνέχεια του κράτους. Το πρόγραμμα που θα συμφωνήσουμε θα είναι το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης της Ελλάδος – το μνημόνιο δεν θα υπάρχει από την επόμενη μέρα: Οι υποχρεώσεις μας είναι να πιάνουμε τους δημοσιονομικούς στόχους. Το μνημόνιο καταργείται το βράδυ των αποτελεσμάτων σύμφωνα με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας. “Εαν ακουσθεί η λέξη “όχι”, εμείς θα προχωρήσουμε στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (με ίδια μέσα εννοώντας). Κανένα δημοψήφισμα, καμμιά κρυφή ατζέντα” είπε. Μια ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος είναι το πρώτο θέμα που θα αιτηθούμε, και θα πετύχουμε τη μείωση του δημόσιου χρέους. Το ίδιο για τις πολεμικές αποζημιώσεις που θα αιτηθούμε την ικανοποίηση τους προς εμάς.

Ο πήχυς είναι ψηλά: μορατόριουμ στην αποπληρωμή και ρήτρα ανάπτυξης – αυτοί είναι οι στόχοι μας. Και θα τα καταφέρουμε γιατί έχουμε δίκιο διαβεβαίωσε.

Συνέντευξη: enikos.gr Ο Ν. Χατζηνικολάου δήλωσε πως η ακροαματικότητα της εκπομπής έφθασε το 27 – 28% – η υψηλότερη από όλες τις εκπομπές που έχει κάνει.
Εικόνα Προέλευση: starlight2infinity

Παθητική συμμόρφωση στο “δόγμα Μέρκελ” ή απαλλαγή απ’ τον “ζουρλομανδύα”

pepe

Του σκοτωμού… Χαμός με τους γραφειοκράτες της Ε. Ε.
Η Ιταλία όμως θα τους δώσει το πρώτο μάθημα…

Παθητική Συμμόρφωση στο δόγμα Μέρκελ ή απαλλαγή από τον ζουρλομανδύα του Φιλελευθερισμού;
Συνέντευξη του τέως τσάρου της Ελληνικής Οικονομίας, Γεράσιμου Αρσένη, στην Αυγή της 3/3/’13. “Αν συμβιβαστείς με το θεριό, το θεριό θα σε φάει”

Μετά από χρόνια σιωπής ο Γεράσιμος Αρσένης – πρώτος υπουργός Οικονομίας στη Κυβέρνηση Α. Παπανδρέου, ονομάζει τα μέτρα ως Δόγμα Μέρκελ και τους Φιλελεύθερους που κυβερνάνε σήμερα στη Γερμανία ως παρανοϊκούς – αφού έχουν ενστερνισθεί τον ζουρλομανδύα – όπως τον αποκαλεί του σημερινού Φιλελευθερισμού. Η θα υποστούμε τα μέτρα λοιπόν ή θα απαλλαγούμε απ’ τον ζουρλομανδύα τους.
Ερώτημα: Θα γίνουμε όλοι τρελοί;

Πηγή Άρθρου Olympia gr – Εικόνα Πηγή

olympia.gr

Γράφει ο Αιας

«Οι ιταλικές εκλογές σηματοδοτούν σημαντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ε.Ε. Αποδοκιμάστηκε το πραιτοριανό σύστημα εγκάθετων “τεχνοκρατών”, ευνοουμένων της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας. Αποδοκιμάστηκαν όμως και κόμματα που δεν τόλμησαν να δώσουν καθαρή, τολμηρή λύση ανατροπής της ακολουθούμενης πολιτικής. Ο συνασπισμός

View original post 822 more words

Τα επίχειρα της υποτέλειας τους

Paper-TowerCaptureΣήμερα όλα όσα μόχθησε για να φτιάξει ο Ελληνικός λαός κινδυνεύουν να σωριαστούν σαν χάρτινος πύργος. Όλα απειλούνται: Εμπόριο, Βιομηχανία, Κατασκευές και συνακόλουθα όλοι οι έχοντες συνάφεια με τους ανωτέρω κλάδους. Η κυβέρνηση Σαμαρά αδυνατώντας κι αυτή να υψώσει το ανάστημα στους ξένους δανειστές ρίχνει τα βάρη του λογαριασμού στη Φορολογία πρωτίστως – που την μεταμορφώνει σε βαρειά χαράτσια που ούτε επί Τουρκοκρατίας διενοούνταν οι Τούρκοι δυνάστες… Αντί να πιάσει τους πλούσιους φοροφυγάδες “επιχειρηματίες” – κοινώς λαμόγια, που μετέτρεψαν το δανεικό χρήμα σε κότερα και πολυτελή αυτοκίνητα, σε βίλες και χλιδάτα εξοχικά στα νησιά, αντί να περικόψει τους μισθούς και το πλήθος των υπαλλήλων της Βουλής (πάνω από 1200!) στρέφει τα βέλη της στον απλό κόσμο που προσπαθεί να ζήσει απλώς μια ζωή με ένα σωρό έξοδα.

Το χρήμα είνα ο μεγαλύτερος διαφθορεύς. Εδώ, για να γλυτώσει το χαράτσι της ΔΕΗ για την έπαυλη του στην Κηφισιά, επιχειρηματίας βιομήχανος, την μετέφερε ως περουσιακό στοιχείο στην εταιρεία του και πέρασε  αμέσως στο απυρόβλητο, από τους υποτακτικούς των ξένων συμφερόντων – που πρώτο τους μέλημα είναι η εξυπηρέτηση των ισχυρών και μετά όλα τα υπόλοιπα.
Μ’ αυτή τη νοοτροπία πως θα βγούμε αλώβητοι απ’ την κρίση; Όταν πυροβολείται το σώμα ενός έθνους που είναι ο απλός λαός, πως θα σωθεί αυτό το έθνος; Το μόνο που θα σωθεί είναι τα συμφέροντα κάθε είδους και κάθε εθνικότητας πάνω σε μάζες που θα ζουν στην ομοιομορφία των προκαθορισμένων για όλους χαμηλών απολαβών.

Εδώ φέρανε τους μετανάστες με τις Συνθήκες που υπέγραψαν για να κτίσουν το μετρό και όλα τα έργα των Ολυμπιακών αγώνων που ρημάζουν ανεκμετάλευτα. Δεν βάλανε φραγμούς και όρια σ’ αυτή την επέλαση των ρακένδυτων, αξιολύπητων μεταναστών που αυτή τη στιγμή μη υπάρχοντος αντικειμένου απασχόλησης τους, στέκονται στα φανάρια και επαιτούν, ληστεύουν στους δρόμους τον ανύποπτο περαστικό, βιάζουν και σκοτώνουν για μια φωτογραφική μηχανή, για ένα κινητό θυσιάζοντας σ’ αυτή τους την ανερμάτιστη τακτική του κατακερματισμού της κοινωνίας, ολόκληρες συνοικίες, που μετέτρεψαν σε άντρο πάσης φύσεως παρανομιών.

Όλα κρέμονται από μια κλωστή. Ο δρόμος που διάλεξε η Κυβέρνηση Σαμαρά με προκαθήμενο τον υπ0υργό Οικονομίας κ. Στουρνάρα – αν δεν γίνει κάτι ελπιδοφόρο όπως επενδύσεις, ρυθμίσεις χρεών, μέριμνα για τους  ανέργους, για τις νοικοκυρές που τριγυρίζουν στο σουπερ-μάρκετ με μισοάδεια καρότσια και καλάθια, βαδίζει στο απόλυτο κενό της πλήρους κατάρευσης.
Το δείγμα πάντως γραφής που έδοσε πρόσφατα με το να μην εκμεταλευθεί τη διαφωνία Λαγκάρντ ως προς τη βιωσιμότητα του Ελληνικού χρέους είναι άκρως  απογοητευτικό για τα όρια και τις αντοχές της.

Ο κ. Σαμαράς βλέποντας ποιητικά τα πράγματα πιστεύοντας πως με τις αγαθές προθέσεις να υπακούμε στα κελεύσματα απληστίας των άλλοτε ευεργετών και προστατών μας και νυν δυναστών μας, θα τους κάνουμε να μας βοηθήσουν και να μας σώσουν, πλανάται πλάνην οικτράν.

Γραφειοκρατία και Κρατισμός: Αιτίες Αποτυχίας

 Γραφειοκρατία και κρατισμός εμποδίζουν την Μεταρρύθμιση
katsonis

Λάμπρος Κατσώνης (1)

Εαν κανεiς παραμερίσει το αρχικό ερώτημα αν το Μνημόνιο μπορεί να επιτύχει τους στόχους του κανείς δεν είναι πρόθυμος να αρνηθεί πως η Κυβέρνηση εξ αρχής βρέθηκε αντιμέτωπη με πλείστες ενδογενείς ασθένειες που εδραίωσαν τη γραφειοκρατία για 10ετίες, που κατέστησαν ανεδαφική την επιτυχία των μέτρων που αυτό υιοθετούσε για την άρση της κρίσης. Αυτή η εποναμαζόμενη “κωλυσιεργία” έχει εξοργίσει τους εταίρους που το δηλώνουν μέσω των εκπροσώπων τους – τη τρόϊκα η οποία απαιτεί εδώ και τώρα, την άμεση απόλυση μεγάλου ποσοστού εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα.

Σε κάθε περίπτωση η αποτυχία οφείλεται σε σειρά αιτίων με πρώτο την αποτυχία των αποκρατικοποιήσεων με πρωτεύοντα λόγο τη μείωση των αγοραστικών αξιών των δημοσίων επιχειρήσεων και ακινήτων – αιτία που δε κατορθώθηκε η παραμικρή πώληση.

Le Radeau de la Meduse

Eugène Délacroix – Le Radeau de la Méduse

Μπροστά στις απειλές των ισχυρών της Ευρώπης πως θα αποβάλουν την Ελλάδα από την Ευρωζώνη λόγω αποτυχίας εφαρμογής των μέτρων, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο νυν υπουργός των Οικονομικών, αντιπρότεινε το φόρο Ιδιοκτησίας και η Κυβέρνηση προχώρησε στη Νομοθέτηση είσπραξης φόρου ακίνητης περιουσίας μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και όχι μέσω των Εφοριών, οι οποίες αδυνατούν να εισπράξουν λόγω απεργιών. Η ΔΕΗ που είναι και ο κύριος φορέας που αντιτίθεται στις αποκρατικοποιήσεις, αρνείται επί του παρόντος να εισπράξει το τέλος το οποίο κρίνει ως επαχθές.

Για τις απολύσεις στο Δημόσιο Τομέα τα δύο κόμματα που ευθύνονται για τη διόγκωση του αριθμού των υπαλλήλων, δε φαίνονται καθόλου πρόθυμα για απολύσεις και όσον αφορά τη Κυβέρνηση κωλυσιεργεί επί του όρου της απόλυσης καθιστώντας έτσι δύσκολο το αποτέλεσμα της συρρίκνωσης του Δημοσίου Τομέα και την εξ αυτού μείωση του ελλείμματος – αρχικός στόχος του Μνημονίου, ανεδαφική.

φωτο 1*derivative work: Kamelot
(=*Lampros_Katsonis.jpg)[Public domain], via Wikimedia Commons

Αιτία για τις  υπέρμετρες προσλήψεις υπήρξε η αδυναμία θέσπισης ενός σωστού αναπτυξιακού πλαισίου στη χώρα από τις εκάστοτε Κυβερνήσεις – πράγμα που οδήγησε στην απορρόφηση ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού στο Δημόσιο. Επίσης – καθώς τονίζει ο κοινωνιολόγος  κ. Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, η εμμονή των δύο μεγάλων κομμάτων να αντλούν τους ψηφοφόρους τους μέσα από αυτή τη δεξαμενή, καλλιέργησε τον Κρατισμό και τη Γραφειοκρατία.

Στο θέμα της απελευθέρωσης των ταξί η ΝΔ υποσχέθηκε πως θα εμποδίσει την εφαρμογή του. Έτσι το συμπέρασμα καθίσταται αναπόφευκτο: Όσο πιο πολύ αλλάζουν τα πράγματα στην Ελλάδα τόσο περισσότερο μένουν τα ίδια.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στο athensnews.gr με τον τίτλο: Bureaucracy and patronage block reforms

Bob Hoskins

Felicia’s Journey – Atom Egoyan (1999)

Cover of

Cover of Felicia’s Journey

Υπάρχουν έργα που αν δεν υπήρχε ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης και ηθοποιοί, θα κατατάσσονταν στη κατηγορία των αδιάφορων θρίλερς. Όμως η σκηνοθετική ευφυϊα του Atom Egoyan, η μεθοδική κατάδυση στο ρόλο του ψυχοπαθούς —εξ αιτίας της μητέρας του παρουσιάστριας life-style εκπομπής μαγειρικής στα μέσα της 10ετίας του 50 – Bob Hoskins, καθιστούν αυτό το έργο διαμάντι ανάλυσης ενός τρόπου ζωής, στα σύγχρονα Βόρεια κράτη και δη της Ιρλανδίας. Ένα μεμονωμένο φυσικά, ψυχολογικά διττού θέματος (της ερωτικής εγκατάλειψης αφ’ ενός, αφ’ ετέρου, του λεγόμενου Οιδιπόδειου συμπλέγματος) κάτω από την εντρυφή ματιά και δεξιότητα του Atom Egogan, αποκτά ευρύτερη σημασία —εκείνης της ανάλυσης των -σε προσωπικό επίπεδο- ψυχολογικών στενών σχέσεων σε χώρες όπου η ψυχρότητα του κλίματος συνάδει και ενίοτε έρχεται σε τραγική αντίθεση μ’ εκείνη των κατοίκων τους.

Ο βρετανός ηθοποιός Bob Hoskins, καταδύεται με την ακρίβεια εντομολόγου στο ρόλο του ταυτισμένου απόλυτα με τη μητέρα του, γνωστή παρουσιάστρια εκπομπής στη TV Μαγειρικής Chef δεινότητας. Διανυθέντος του χρόνου, έχοντας διατηρήσει ένα υπερμεγέθες μέχρι καρικατούρας πλέον, είδωλο της μητέρας δεν τον χωρίζει τίποτα πλέον από το σημείο να διαπράττει σειρά φόνων γυναικών τις οποίες γνωρίζει στο δρόμο καθώς περιφέρεται με τη “σακαράκα” του όπως αποκαλεί το αυτοκίνητο του στα υποψήφια θύματα του, όταν προσφέρεται να τις εξυπηρετήσει πηγαίνοντας τες στο προορισμό τους ή ακόμη κι όταν προσφέρονται οι ίδιες για μια συνεύρεση επί χρήμασι φυσικά.

Με το ίδιο δέος και τρόπο που αντιμετώπιζε την επιτυχημένη μητέρα του τις οδηγεί με τη δήθεν φιλική του συμπαράσταση στη φιλοξενία στο σπίτι του, για να τις εξολοθρεύσει καθώς διακατέχεται από την άρρωστη εμμονή μιας —πραγματικής αυτή τη φορά εξολόθρευσης της μητέρας του απ’ το φόβο και το δέος της επιρροής που ασκούσε και ασκούν οι τωρινές του γνωριμίες επάνω του. Για να μη διασαλευθεί το άψογα στημένο σκηνικό της εποχής που ήταν η μητέρα του και ασκούσε τη τρομαχτικά έντονη επιρροή της επάνω του —έχοντας όμως πάρει πια ο ίδιος, αυτή τη κυριαρχική θέση.

Ο Atom Egoyan στο έργο του 1999 “Felicia’s Journey“, με φόντο την Ιρλανδία του άσβεστου μίσους προς τους Άγγλους ακόμη, την Αγγλία των πουριτανικών ηθών ακόμη, στήνει ένα καμβά όπου οι διαταραγμένες προσωπικότητες λειτουργούν οι ίδιες ως καταλύτες των εαυτών τους – αναγνωρίζοντας τα λάθη και τον ξεπεσμό τους.
Ο Bob Hoskins εδώ, υποδύεται έναν από τους καλύτερους ρόλους του – αναδεικνύοντας το βάθος της αβύσσου της ψυχής, ενός ανώδυνου καθημερινού κατ’ όψιν, ωστόσο ευημερούντος οικονομικά ανθρώπου εξ αιτίας μιας καλοπληρωμένης δουλειάς στις σύγχρονες χώρες της ΕΟΚ.

Felicia'sJourneyCapture

Feliia’s Journey

Το ταξίδι αυτό της Φελίτσιας, Felicia’s Journey, είναι μια ανατομία της Φήμης από τη ΤV, της Μητριαρχίας, της Βιασύνης για ερωτική ταύτιση και δέσιμο. Σε ορισμένους ανθρώπους αυτά λειτουργούν τόσο έντονα, που ταρακουνούν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους καθώς τα βιώνουν κάνοντας το τόσο σαθρό —ένας ακόμη βούρκος που βρίσκεται στις παρυφές  μιας σύγχρονης Ευρωπαϊκής πρωτεύουσας που οι αναθυμιάσεις του φθάνουν ως τα εσώτερα των κομψών του κατοικιών και πάρκων. Από την άλλη, η ερωτική εγκατάλειψη, μα και η άσβεστη βεντέτα, μεταξύ Άγγλων και Ιρλανδών γίνονται η αιτία, του οδυνηρού -όπως εξελίσσεται- ταξιδιού για τη Φελίτσια —που υποδύεται με εκπληκτική ακρίβεια η Elaine Cassidy.
“Felicia’s Journey” A film by Atom Egoyaninfo

Amy Winehouse

Amy Winehouse with backing singer Zalon and he...

Image via Wikipedia

Το να πεθαίνεις είναι κάτι που το βλέπεις καθημερινά να συμβαίνει. Γνωστοί, φίλοι έχουν φύγει ήδη – κτυπημένοι από την ε.ν. οι περισσότεροι. Άγνωστοι αλλά ήδη γνωστοί στα Μέσα συχνά βλέπουμε το όνομα τους να κατέχει τη θέση του Αναχωρητή.  Το γεγονός αυτό καθεαυτό του θανάτου είναι παρόν και κάθε τόσο μια είδηση για το χαμό κάποιου ταράζει τα νερά της απαθούς καθημερινότητας μας. Εδώ κάθε μέρα σχεδόν, στην ομοβροντία των πληροφοριών, έρχεται και το γεγονός —της αναχώρησης από το μάταιο αυτό κόσμο, να προστεθεί: Ληστείες, φόνοι, αρρώστειες, τροχαία ατυχήματα, πνιγμοί, αυτοκτονίες —αιτίες μιας αδικοχαμένης, σταματημένης διαδρομής. Θύματα όλο και περισσότεροι άνθρωποι είτε στις χώρες τις πολιτισμένες είτε στις φτωχές. Λοιπόν μάθαμε να προσπερνούμε αυτού του είδους τις αναγγελίες —τις περισσότερες φορές δε μας αφορούν γιατί το θύμα του θανάτου μας είναι άγνωστο.

AmyCaptureΌμως στη περίπτωση της Έιμυ Ουανχάουζ (Amy Winehouse) μας συγκλονίζει το ότι χάθηκε δια παντός η ομορφιά, η νεότητα, το τραγουδιστικό ταλέντο μιας άλλης ακόμη τραγουδίστριας που θα έφθανε στην κορυφή σίγουρα – αν συνέχιζε να ζει και να δημιουργεί.

Τραγουδίστρια με εξαιρετική φωνή, σκηνική παρουσία, ομορφιά, με τραγούδια που ήταν ανυπέρβλητα του είδους rythme&soul, με χρήματα και επιτυχία – επιστέγασμα των παραπάνω – η Έιμυ δεν επρόκειτο να μείνει για πολύ, στον για πολλούς “άχαρο αυτό κόσμο”. Κάπου η πορεία της ήταν προδιαγεγραμμένο να σταματήσει και δη το Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011: Βρέθηκε νεκρή στο λονδρέζικο διαμέρισμα της από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Προφανώς το σώμα της δεν άντεξε αυτή τη δόση κι έτσι απέβει μοιραία.
Τα ναρκωτικά, ακόμη και τα δυνατά χάπια, είναι αιτία θανάτου πολλών καλλιτεχνών: Φρέντυ Μέρκιουρυ (Fredy Mercury) των Queen, Μάϊκλ Τζάκσον, (Michael Jackson) Έλβις Πρίσλευ (Elvis Presley) – τώρα η Έϊμυ Ουάϊνχαουζ συμπληρώνει την αλυσσίδα των αδικοχαμένων του τραγουδιού.

Ωστόσο, στην Ολλανδία στο Άμστερνταμ απ’ όσον ξέρω, πωλούνται ελεύθερα στα περίπτερα! μια πολιτική που οπωσδήποτε καταστέλλει τη ζήτηση. Ας πούμε όπως τα πούρα: ποιος αγοράζει πούρα παρά για μια ειδική περίπτωση – που θ’ ανάψει ένα, έτσι για το γούστο της βραδιάς. Αν και για τα ναρκωτικά ίσχυε αυτή η αντίληψη δε θα υπήρχαν ούτε σύλλογος αποτοξίνωσης (ΟΚΑΝΑ) ούτε οικογένειες κτυπημένες από τη μάστιγα αυτή. Πιθανόν να δοκίμαζε κανείς μια δυο φορές και τέλος.
Τι τα κάνει τόσο ενισχυτικά της ζήτησης; Μια στρεβλή αντίληψη, μια λάθος τοποθέτηση του μυαλού. Νομίζει κανείς πως θα γλυτώσει από κάτι που τον βασανίζει βυθιζόμενος σε μια λυτρωτική, παράξενη αίσθηση… Όμως αντί να γλυτώσει αλυσσοδένεται στο άρμα των παραισθήσεων που οδηγεί κατ’ ευθείαν στη κόλαση.

Έχουν λοιπόν συνυφασθεί με το πόνο, το συναισθηματικό οδυνηρό κλοιό ως αντίδοτο —με το ψεύτικο κόσμο των παραισθήεων, τον απατηλό κόσμο της ψεύτικης ευφορίας που δημιουργούν. Τα υποψήφια θύματα δεν καταλαβαίνουν πως το πρόβλημα υπάρχει δε θα απαλοιφθεί και τελικά θα γίνει ισχυρότερο από τη λάθος αντιμετώπιση και η μέθοδος αποφυγής του προβλήματος θα γίνεται ένα ολοένα ισχυρότερο δηλητήριο που τελικά θα τον θερίσει ως άρμα του Χάροντα δρεπανηφόρο…

Η όμορφη ταλαντούχα τραγουδίστρια ήταν νέα και άπειρη. Δεν κατάλαβε πως έπαιζε με τη φωτιά που θα της αφαιρούσε τη ζωή της. Νόμιζε πως ήταν κάτι μοντέρνο, κάτι ιν, κάτι που τη βοηθούσε όμως αυτό ήταν κάτι που τελικά τη σκότωσε (αφαιρώντας τη ζωή μαζί μέσα στις παραισθήσεις του) και τώρα όλοι πρέπει να καταλάβουν πως αυτό μπορεί να συμβεί στο κύκλο των ντραγκς που περιβάλλει όσους επιπόλαια κινούνται σε χώρους όπου υποθάλπεται η χρήση τους.

Όσους θέλουν να γλυτώσουν από τις εκμαυλιστικές —συχνά οδυνηρές, σειρήνες που ηχούν εκκωφαντικά δυστυχώς, στ’ αυτιά τους: της Mόδας, του Χρήματος, της Φήμης, του Θεάματος – της Ένδειας, της Φτώχειας, της Απόγνωσης, της Αφάνειας – σε κάθε περίπτωση, ενός νου που οξύνει δραματικά —προβλήματα που απορρέουν απ’ όλα τα παραπάνω επικίνδυνα “φαινόμενα”.